Μια συζήτηση με τους βουλευτές κ. Ιγγλέζη και Γ.Σταθά

Η ΕΠΟΧΗ Online

Το χωράφι Ελλάς πωλείται όσο – όσο

Συνεχίζουμε τη συζήτηση με δύο ακόμα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ την Κατερίνα Ιγγλέζη από την Χαλκιδική και τον Γιάννη Σταθά από την Λειβαδιά. Συζητάμε με τους δύο βουλευτές για τις συνέπειες που έχει η νεοφιλελεύθερη πολιτική και το μνημόνιο στην περιφέρεια. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης μάθαμε ότι το ΣΤΕ με απόφασή του απαγόρευσε οποιαδήποτε επέμβαση σε δασική βλάστηση στην περιοχή Σκουριές της Χαλκιδικής και σε ορισμένα σημεία στο Στρατώνι. H απόφαση εκδόθηκε έως ότου εκδικαστεί η αίτηση αναστολής της απόφασης του Γεν. Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης με την οποία απέκτησε την απαιτούμενη άδεια για την απόκτηση και την ανάπτυξη μονάδας επεξεργασίας πολύτιμων μετάλλων σε τμήμα δασικής έκτασης.

Κατερίνα Ιγγλέζη
«Δεν πιστεύω ότι τα τρία κόμματα θα μείνουν για πολύ στην κυβέρνηση. Φοβάμαι όμως ότι θα έχουν προλάβει να ξεπουλήσουν τα πάντα. Χρειάζεται να αντιδράσει ο λαός, και να ξαναβγεί στις πλατείες και στους δρόμους. Ο λαός θέλει να είμαστε δίπλα του, δίπλα στο κίνημα ενάντια στο μνημόνιο, ενάντια στα χαράτσια.»
Γιάννης Σταθάς
Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο, ευρωπαϊκό και μετά ελληνικό. Aπλά η χώρα μας ήταν ο αδύναμος κρίκος. Το παγκόσμιο σύστημα χρησιμοποίησε τον Παπανδρέου και άνοιξε την κερκόπορτα ώστε να εισέλθει το ΔΝΤ και να ελέγξει τον πρωτογενή τομέα. Εάν είχαμε μια κυβέρνηση που θα έδινε βάση στη γεωστρατηγική θέση της χώρας, τότε δεν θα είχαμε πρόβλημα. Οι ηγεσίες λειτούργησαν προδοτικά για το λαό και τον τόπο και αυτό θα το καταλάβουμε όταν δούμε να εκποιείται η ιδιωτική και δημόσια περιουσία και εμείς να δουλεύουμε σαν δούλοι.

Τη συνέντευξη πήρε ο Στάθης Κουτρουβίδης

Σε μια συζήτηση με τρεις συναδέλφους σας από την περιφέρεια προέκυψε ένα κοινό σημείο, το οποίο ήταν η ερήμωση της υπαίθρου. Αν ισχύει αυτό και στις περιοχές που ζείτε, πώς νομίζετε ότι μπορεί να ανατραπεί αυτή η προδιαγεγραμμένη πορεία;

Γιάννης Σταθάς: Δεν ισχύει ακριβώς έτσι. Σήμερα όλο και περισσότερο παρατηρείται μια αντίστροφη, αν και συγκυριακή, πορεία, που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή νέων ανθρώπων στη γη των γονιών τους, είτε για να δουλέψουν και να την καλλιεργήσουν, είτε για να ανοίξουν ένα μικρό μαγαζί στο κοντινό αστικό κέντρο. Βέβαια η υποβάθμιση της περιφέρειας, που σφραγίστηκε μεταξύ άλλων με την επιλογή του Καλλικράτη, είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και των παροχών τους στους πολίτες, με άμεσο ή έμμεσο επακόλουθο την ερήμωση. Στην περιφέρεια ισχύει και ένας ακόμα κρίσιμος παράγοντας, που σχετίζεται με τη διάλυση των οικονομικών παραγωγικών δομών της, και αυτό αφορά με τη σειρά του την έλλειψη επενδυτικού ορίζοντα, αφού οι επενδύσεις έχουν περιοριστεί πάρα πολύ. Πάρα πολλές από τις επιχειρήσεις που υπήρχαν έκλεισαν, εξαιτίας και της υφεσιακής πολιτικής. Ο κόσμος παραμένει στην περιφέρεια, διότι συνεχίζει να σιτίζεται φτηνά και καλά, και αυτό είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Κατερίνα Ιγγλέζη: Η ερήμωση της υπαίθρου δεν έχει να κάνει μόνο με το εάν υπάρχει κόσμος που έρχεται και κατοικεί, μόνιμα ή όχι, στην περιφέρεια, αλλά με τη λειτουργία των βασικών υποδομών και παροχών προς το σύνολο των πολιτών. Η απάντηση συνεπώς, για να είναι πιο ολοκληρωμένη, χρειάζεται να συμπεριλάβει και τη λειτουργία εκείνων των δομών που θα επιτρέψουν την ομαλή διαβίωση ενός ανθρώπου στην επαρχία. Σε ένα νομό, όπως είναι αυτός της Χαλκιδικής, ως επί το πλείστον τουριστικό, και μάλιστα με πολλά τροχαία ατυχήματα λόγω πεπαλαιωμένου οδικού δικτύου, δεν υπάρχει σήμερα ένας χειρουργός σε δημόσιο νοσοκομείο και τα όποια συμβάντα τα στέλνουν στη Θεσσαλονίκη. Ένας χειρουργόςς που είχε μείνει, έλαβε εντολή να αποσπαστεί στην Θεσσαλονίκη. Με αυτόν τον τρόπο οδηγούν τον κόσμο στις ιδιωτικές κλινικές. Οι υπηρεσίες στο σύνολό τους έχουν υποβαθμιστεί. Αυτό διώχνει τους ανθρώπους να φεύγουν από την περιφέρεια στο κέντρο.

Έχει ανοίξει μετά τις εκλογές η συζήτηση για την ενιαιοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς τοποθετείστε εσείς;

Κ.Ι.: Εγώ συμφωνώ με τις σκέψεις για την ενιαιοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, διότι ως ενιαίος φορέας θα μπορέσει να λειτουργήσει πιο δημιουργικά και θετικά. Εμείς έχουμε μάθει στην αριστερά να βρίσκουμε τον κοινό παρανομαστή, να φτιάχνουμε μια συνισταμένη παρά τις όποιες διαφορές μας. Δεν χρειάζεται βέβαια να φτιάξουμε ένα κόμμα κλασικό, ένα λενινιστικό κόμμα, αλλά ένα πολυτασικό όπου θα υπάρχουν ανοιχτές δομές και θα τηρούνται οι δημοκρατικές διαδικασίες. Άλλωστε υπήρχαν ήδη οι τάσεις και στις μικρές ή μεγάλες, συνιστώσες. Ο κόσμος της περιφέρειας βέβαια δεν γνωρίζει τις συνιστώσες, αλλά τον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κόσμος ερχόταν και συνεχίζει να έρχεται για να ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, υπό την προϋπόθεσή όμως ότι η ένταξη αυτή χρειάζεται να γίνει με ορισμένα σαφή και ξεκάθαρα κριτήρια, που θα τα συναποφασίσουμε όλοι μαζί.

Γ.Σ.: Αυτό που πρέπει να εξετάσουμε ως προς αυτό το θέμα, είναι το εξής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε ελπίδα και αισιοδοξία στον κόσμο προκειμένου να αλλάξει την κοινωνία και να ξανακερδίσει αυτό που έχασε από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Οι κυβερνήσεις το τελευταίο διάστημα έχουν λειτουργήσει ως κουκουλοφόροι, ως κατοχικοί δοσίλογοι. Ο κόσμος ψήφισε με αυτόν τον τρόπο για να βγάλει τις κουκούλες από τους τρεις σημερινούς ηγέτες των τριών κομμάτων που κυβερνούν. Ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε ένα τόσο υψηλό ποσοστό, 27%, όχι διότι οι ψηφοφόροι του έγιναν ξαφνικά ΣΥΡΙΖΑ – όλοι γνωρίζουν ότι προέρχονταν από άλλα κόμματα – αλλά διότι ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε αυτή τη στάση με συνέπεια. Εάν δεν συνεχίσει να κρατά αυτήν την ξεκάθαρη πολιτική στάση και στο μέλλον, ό,τι και να κάνει οργανωτικά, θα διαλυθεί. Άρα το ζήτημα δεν είναι αμιγώς οργανωτικό, αλλά πολιτικό. Το οργανωτικό είναι δευτερεύον, ο κόσμος θα οργανωθεί από μόνος του, ο ελληνικός λαός είναι αξιοπρεπής και αριστερός. Αυτό θα φανεί με την ψήφιση της απλής αναλογικής. Πολλοί άνθρωποι και ειδικά στην επαρχία, ψήφιζαν Τσίπρα και όχι ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό είναι το επικίνδυνο και πρέπει να το αλλάξουμε.
Ένα ακόμα μεγάλο στοίχημα για την αριστερά σε αυτή τη διαδικασία, είναι η στάση της απέναντι στην έξαρση της ακροδεξιάς. Διότι βρισκόμαστε σε καθεστώς κρίσης και ανέχειας, και γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει σε αυτές τις στιγμές, συνήθως παρατηρείται ενδυνάμωση της άκρας δεξιάς.

Γιάννη Σταθά, είσαι πρόεδρος του εργατικού κέντρου Λειβαδιάς. Ποια είναι τα πιο σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι;

Γ.Σ.: Για να αλλάξει η κατάσταση στην Ελλάδα, χρειάζεται να φύγουμε από το μνημόνιο. Με το μνημόνιο μπήκε υποθήκη όλη η χώρα και ο λαός της. Έχουμε γυρίσει σε συνθήκες μεσαίωνα, να διεκδικούμε πάλι αυτά που είχαμε κερδίσει εδώ και έναν αιώνα. Εάν δεν καταφέρουμε να τα κερδίσουμε πάλι, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ άσχημα. Ένας άνεργος σήμερα δεν μπορεί να ζήσει με το επίδομα που παίρνει, όπως και ένας που ημιαπασχολείται ή ακόμα και κάποιος που εργάζεται. Η ανεργία έχει φτάσει κόκκινο, προσεγγίζει απίστευτους αριθμούς σε ορισμένους κλάδους, πάνω από το 40%. Ο στόχος είναι το χωράφι που λέγεται Ελλάδα να πουληθεί όσο – όσο. Αυτό τους ενδιαφέρει μόνο, να βγάζουν μέταλλα, ορυκτό πλούτο και υδρογονάνθρακες και να κερδίζουν από την υπεραξία. Σκεφτείτε, επομένως, πώς μπορεί ένας λαός να παράγει, χωρίς εκπαίδευση και χωρίς σίτιση. Σκοπός τους είναι να δημιουργήσουν μια ζώνη στη Νότια Ευρώπη που να ανταγωνίζεται την Κίνα, και την Ινδία. 
Η αριστερά μπορεί να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική της μόνο με τη δράση της. Αν αυτή η κατάσταση δεν ανατραπεί από τη συμμαχία της κοινωνίας και των πολιτικών της αριστεράς, θα οδηγηθούμε σε ακροδεξιές λύσεις. Να μην αφήσουμε τον ΣΚΑΙ, την Εκκλησία και τους Χρυσαυγίτες να δρουν ανενόχλητοι, χρειάζεται η αριστερά να δράσει.

Κ.Ι.: Έχει δίκαιο ο Γιάννης, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βγάζουν μέταλλα με οποιοδήποτε περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος. Η ιστορία των μεταλλείων είναι πολύ παλιά. Η μεταβίβαση των «Μεταλλείων Κασσάνδρας», δηλαδή των 314.000 στρεμμάτων μεταλλευτικών δικαιωμάτων, συν έναν ολόκληρο χωριό μαζί με τα εργοστάσια και τις εγκαταστάσεις (νόμος Πάχτα, που ήταν τότε υφυπουργός Απασχόλησης και σήμερα δήμαρχος Αριστοτέλη) έναντι ευτελούς τιμήματος 11.000.000, στην «Ελληνική Χρυσός», συμφερόντων Μπόμπολα, ήταν μεγάλο σκάνδαλο. Σε μια βδομάδα η αξία της γης αυτής είχε φτάσει τα 400.000.000 και η σημερινή της αξία είναι 2 δισ. Τώρα ο ιδιοκτήτης των μεταλλείων είναι η “Eldorando Gold Corporation”, μια από τις μεγαλύτερες και τις πιο σκληρές εξορυκτικές εταιρείες στον κόσμο. Το θέμα είναι τι είναι κοίτασμα χρυσού. Εκεί πρόκειται για ψήγματα χρυσού, που υπολογίζονται από 0,4 ή 0,8 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο. Δηλαδή χρειάζεται να εξορύξουμε ένα τόνο χώματος για να βγάλουμε 0,4-0,8 γραμμάρια χρυσού. Χρειάζεται δηλαδή να αποψιλώσουμε ολόκληρο το βουνό, ένα φανταστικό βουνό, τον Κάκκαβο με ένα αρχέγονο δάσος οξυάς και να φτιάξουμε έναν τεράστιο κρατήρα, διαμέτρου 1.200 μέτρων και βάθους 700 μέτρων, λίμνες αποβλήτων πάνω σε ρέματα που χύνονται στον κόλπο Ιερισσού, θα κατασκευάσουμε μια πολύ βαριά μεταλλουργία χρυσού, εργοστάσιο παραγωγής θειϊκού οξέος… Και όλα αυτά στη Χαλκιδική που διαφημίζει ο ΕΟΤ και μιλά για περίφημο τουριστικό προορισμό και μυστικό παράδεισο.

Τα μεταλλεία χρυσού επιβάλλουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας;

Τα μεταλλεία βέβαια σήμερα υπάρχουν, είναι κλασικά μεταλλεία που βγάζουν σιδηροπυρίτη, και αν και υπάρχει περιβαλλοντική μελέτη που υποχρέωνε την ιδιοκτήτρια να σκάβει με μετροπόντικα, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν φουρνέλα με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται ρωγμές στα σπίτια. Αρνούνται οι κάτοικοι να δεχτούν ότι προκαλούνται προβλήματα. Λειτουργεί τρομοκρατικά η εταιρεία στην περιοχή, έχει προσλάβει κατοίκους της περιοχής, πέρα από τους εργαζόμενους που δουλεύουν εκεί, και τους απειλούν ότι θα χάσουν τη δουλειά σας, αν αντιδράσουν. Προσλαμβάνουν ανθρώπους που τους χρησιμοποιούν σαν μπράβους, έχουν στήσει ένα σκηνικό που θυμίζει προτεκτοράτο, συρματοπλέγματα, κάμερες, σεκιουριτάδες που φορούν κουκούλες (τις οποίες τις έβγαλε ο εισαγγελέας με απόφαση). Δεν έχει να κερδίσει τίποτα το ελληνικό δημόσιο. Δεν υπάρχουν ανταποδοτικά οφέλη για την τοπική κοινωνία ή για το δημόσιο. Ανάλογα φαινόμενα έχει δημιουργήσει η “Eldorando” όπου έχει επενδύσει. Μεταλλευτικά δικαιώματα δεν προβλέπει ο μεταλλευτικός κώδικας. Μόνο από φόρους μπορεί να κερδίσει, αν και μόνο μια χρονιά η εταιρεία παρουσίασε κέρδη, όλα τα άλλα χρόνια ζημιές. 
Είναι σίγουρο ότι η μεταλλευτική δραστηριότητα θα καταστρέψει τα πάντα, όλες τις παραγωγικές δομές της περιοχής, αφού, όπως καταγράφεται στις περιβαλλοντικές μελέτες, 2.162 τόνους σκόνης ανά ώρα θα έχουμε με αυτήν τη μεταλλευτική δραστηριότητα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: